21 Ιουν, 2016

Πολιτική, επιστήμη, πολιτισμός

Πολιτική, επιστήμη, πολιτισμός


«Μπορούν να συνυπάρξουν ο πολιτισμός, η επιστήμη και η πολιτική προς όφελος της γνώσης και της παιδείας των πολιτών;» Με αυτό το ερώτημα ξεκινά την ανταπόκρισή της η δημοσιογράφος Ολγα Σελλά για την εφημερίδα Καθημερινή περιγράφοντας το τριήμερο 14-16 Ιουνίου στις Βρυξέλλες.
Ο ανταποκριτής της Athens Voice Δημήτρης Μαστρογιαννίτης χαρακτηρίζει το τριήμερο στις Βρυξέλλες «Ένα μάθημα πάθους που ενώνει την πολιτική, την επιστήμη και την τέχνη.»
Και η Κατερίνα Ανέστη από το Protagon σημειώνει «Λίγες μέρες μετά την ανάγνωση των επιγραφών του «αρχαιότερου υπολογιστή του κόσμου», ο αστροφυσικός Γιάννης Σειραδάκης παρουσίασε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, για πρώτη φορά αδημοσίευτο υλικό για τις πληροφορίες που δίνει ένα θραύσμα του Μηχανισμού.»

Ας παρακολουθήσουμε, λοιπόν, με τη ματιά των δημοσιογράφων, με αποσπάσματα από τις ανταποκρίσεις τους, τι συνέβη στις Βρυξέλλες το τριήμερο 14-16 Ιουνίου.

 Η Όλγα Σελλά (Καθημερινή) εξιστορεί:

Το πρωί της Τρίτης, ο καθηγητής Αστροφυσικής στο ΑΠΘ, κ. Γιάννης Χ. Σειραδάκης, σε μια κατάμεστη αίθουσα, με παρόντες αρκετούς από τους Ελληνες ευρωβουλευτές και αξιωματούχους της Ε.Ε εξήγησε τον γοητευτικά περίπλοκο μηχανισμό, και τα εντυπωσιακά βήματα που είχαν κάνει οι επιστήμονες της αρχαίας Ελλάδας και ο Γ. Γραμματικάκης επεσήμανε τις όψεις της «παράλληλης Ελλάδας».
Ηταν η ημέρα της επιστήμης, που γοήτευσε το πολυπληθές κοινό, που είχε απορίες και ερωτήσεις.
Το βράδυ της Τρίτης φτάσαμε σ' ένα μικρό περιφερειακό, αλλά κομψό και καλόγουστο θέατρο των Βρυξελλών, μόλις 90 θέσεων: το Poeme, όπου θα παρουσίαζε ο Γιώργος Κοτανίδης και οι συνεργάτες του την παράσταση «QED ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάυνμαν» (σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη). Ενα εξαιρετικό θεατρικό κείμενο του Πήτερ Παρνέλ, που αναφέρεται στη ζωή του κορυφαίου φυσικού Ρίτσαρντ Φάυνμαν, του ανθρώπου που μετείχε στην ανακάλυψη της πυρηνικής βόμβας και πήρε το Νόμπελ Φυσικής στον τομέα της Κβαντικής Ηλετρο-Δυναμικής (QED), που είναι οι συνεχείς επιδράσεις του φωτός με την ύλη.
Στο σκηνικό δεσπόζει ένας μαυροπίνακας, που ήδη είναι γραμμένο πάνω του με κιμωλία η φράση «Αν δεν μπορώ να το δημιουργήσω, δεν μπορώ να το καταλάβω». Και στη σκηνή παρακολουθούμε, (μέσω του Γιώργου Κοτανίδη), το ζωντάνεμα μιας γοητευτικής και περίπλοκης προσωπικότητας, που αντιμετωπίζει με την ίδια απορία τη ζωή, την επιστήμη και τη βάναυση ασθένειά του.
Ο Γιώργος Γραμματικάκης είχε την τύχει να γνωρίσει προσωπικά τον Ρίτσαρντ Φάυνμαν, όταν επισκέφτηκε, το 1979, το νεοσύστατο τότε Πανεπιστήμιο Κρήτης. Και στην αρχή της παράστασης μοιράστηκε τη γεύση του από εκείνη την ξεχωριστή προσωπικότητα. Επί σχεδόν δύο ώρες, σ' έναν απαιτητικό και γοητευτικό σχεδόν μονόλογο, παρακολουθήσαμε όχι απλώς μια προσωπογραφία, αλλά και ένα κείμενο που ξεφυλλίζει τη σύγχρονη ιστορία, την πολιτική και τη μόνιμη ήττα των ανθρώπων – το θάνατο. Και κάπου εκεί, στο τέλος του έργου, ένα νέο δροσερό, πανέμορφο κορίτσι, η Δώρα Σαμψώνα, που υποδύεται μια φοιτήτρια του Φάυνμαν, του δίνει το κίνητρο για να προσπαθήσει να διεκδικήσει τη ζωή. Και το κίνητρο δεν είναι άλλο από το κάλλος, τη γοητεία, τον αιωρούμενο έρωτα· τη ζωή δηλαδή. Ηταν η βραδιά του πολιτισμού. (Από το άρθρο της Ο. Σελλά Η Ελλάδα μέσο πολιτισμού, επιστήμης και πολιτικής στις Βρυξέλλες Καθημερινή, 17-6-2016).

Ο Δημήτρης Μαστρογιαννίτης εκτιμά πως «... η ομιλία (του Γ.Σειραδάκη) δεν είχε να κάνει μ' αυτό που λέει ο Φάυνμαν στο έργο «Απ' όλους εκείνους που τρέχουν ν' ακούσουν έναν Φυσικό, οι περισσότεροι ξέρουν καλά ότι δεν πρόκειται να καταλάβουν τίποτα – αλλά πάλι... ο ομιλητής μπορεί να φοράει καμιά ωραία εμπριμέ γραβάτα, οπότε θα 'χουν κάτι να χαζεύουν». Απεναντίας, προκάλεσε μια σειρά ερωτήσεων από ακροατές πολλών εθνικοτήτων ειδικά όταν ο ομιλητής αποκάλυψε και «μυστικά», που είχαν να κάνουν με το νεοανακαλυφθέν θραύσμα D, ένα γρανάζι που έχει να κάνει με την εξίσωση του χρόνου.
Στην παρουσίαση slides έδειχναν την πορεία ανακάλυψης των μυστικών του Μηχανισμού μέσα από τον διάλογο του Μηχανικού και του Αστροφυσικού της ομάδας, διάλογος που δεν απέχει από αυτό που ο Φάυνμαν λέει στο έργο: «Όταν έχεις να λύσεις ένα πρόβλημα στην επιστήμη και στη ζωή... Όταν πρέπει ν' αφεθείς και ν' αρχίσεις να σκέφτεσαι λίγο σαν Αρειανός... πρέπει να εξετάσεις τα πάντα λογικά, απ' την αρχή ώς το τέλος, ακόμη κι αν διαφωνείς συναισθηματικά με το αποτέλεσμα. Κι αν η διαίσθησή σου αρνείται να δεχτεί τα συμπεράσματα της λογικής, δε χάλασε κι ο κόσμος – είναι δικαίωμά σου να νιώθεις όπως νιώθεις. Τουλάχιστον όμως μπόρεσες να το σκεφτείς!». (Από το άρθρο Γιώργος Γραμματικάκης και Γιώργος Κοτανίδης Μια συνύπαρξη με απόηχο στις Βρυξέλλες του Δημήτρη Μαστρογιαννίτη Athens Voice, 17-6-2016)

Και η Κατερίνα Ανέστη περιγράφει: «Μέσα στην κατάμεστη αίθουσα του Ευρωκοινοβουλίου, στην ομιλία για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων που οργάνωσε ο ευρωβουλευτής του Ποταμιού Γιώργος Γραμματικάκης, ο καθηγητής Αστροφυσικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Γιάννης Σειραδάκης, μέλος της ερευνητικής ομάδας για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων έδινε μία ακόμα από τις τουλάχιστον 100 ομιλίες που έχει δώσει ως τώρα ανά τον κόσμο. Και ενώ όλοι παρακολουθούσαν καθηλωμένοι, ξαφνικά ο καθηγητής αποκάλυψε πως την τελευταία στιγμή αποφάσισε να συμπεριλάβει στην ομιλία του και αδημοσίευτο υλικό για την έρευνα.
Για πρώτη φορά, λοιπόν, μάθαμε ότι μόλις αποκωδικοποιήθηκαν τα μυστικά ενός ιδιαίτερου θραύσματος του Μηχανισμού. Ενα μικρό κομμάτι που μοιάζει με νεφρό ή φασίολο και είχε εξαιρετικά σημαντική λειτουργία. Εξηγεί ο κ. Σειραδάκης: «Ενα από τα θραύσματα που ανήκουν στον μηχανισμό των Αντικυθήρων και το οποίο ως τώρα δεν είχε μελετηθεί και δεν ξέραμε τι έκανε, είναι το θραύσμα D. Eχει ένα γρανάζι με 63 δοντάκια, αλλά έχει και ένα περίεργο αντικείμενο το οποίο μοιάζει σαν φασίολος ή σαν νεφρό». (Από το άρθρο της Κ. Ανέστη Το νέο μυστικό που αποκαλύπτει ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων στο protagon.gr 15-6-2016)

   

european parlament to potami

topTOP